Η 21η Μαρτίου, η πρώτη μέρα της Άνοιξης, όπου το φως κερδίζει το σκοτάδι και η αισιοδοξία αφήνει πίσω της το πένθος, είναι η Παγκόσμια ημέρα της Ποίησης.

Η ιστορία της ξεκινά από την Ελλάδα. Το 1997 ο ποιητής Μιχάλης Μήτρας της “συγκεκριμένης” της “οπτικής” ποίησης- πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να γιορτάζεται η ημέρα της Ποίησης. Η Λύντια Στεφάνου, από τις γνωστές ποιητικές φωνές της Μεταπολεμικής Ποίησης, είπε ότι η πρώτη μέρα της Άνοιξης είναι η κατάλληλη για τη γιορτή της Ποίησης. Και ο Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης στην UNESCO, πρότεινε η 21η Μαρτίου η ημέρα να κηρυχτεί η Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης. Στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO, τον Οκτώβρη του 1999, η 21η Μαρτίου κηρύχτηκε η Παγκόσμια μέρα της Ποίησης. Να και το σκεπτικό της απόφασης:

«Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη, αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες και τη φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά:

“Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση”»…

Έτσι κι εμείς σκεφτήκαμε να αφιερώσουμε λίγο χρόνο σε κάποιους από τους πιο γνωστούς Έλληνες  ποιητές, που με τα ποιήματά τους έκαναν γνωστή την πατρίδα μας στα πέρατα του κόσμου! 

Στη μέρα της ποίησης, το φως αναστενάζει,
στις λέξεις που πετούν, η καρδιά απαντά.
Ο κόσμος όλος, σε μια λέξη αγκαλιάζει,
και η μουσική της ψυχής, την ειρήνη κρατά.

Σαν άνεμος η ποίηση, ταξιδεύει παντού,
σε κάθε γωνιά του κόσμου, κι αν δεν τη βλέπεις, ακούς.
Χρωματίζει τη σκέψη και κάνει το «εγώ»
να γίνει «εμείς», με ρυθμούς και χορούς.

Σήμερα, με λέξεις απλές, ενώνουμε τα όνειρα,
όπου κι αν βρισκόμαστε, ένα είμαστε, μαζί.
Ας κρατήσουμε την ποίηση στην καρδιά μας αληθινή,
γιατί η ποίηση είναι η γέφυρα που συνδέει τους ανθρώπους στη ζωή.

Ας τιμήσουμε τη φωνή της, τον κόσμο της,
η ποίηση είναι πάντα εδώ, για να μας θυμίζει
πως κάθε λέξη και στίχος, μικρός ή μεγάλος,
είναι κομμάτι του κόσμου, της αιωνιότητας αυτής.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…

Το ποταμάκι, ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου

(ένα ποίημα για τον κύκλο του νερού)

Ερμηνεύουν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄τάξης

Η Μάγια, ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη

Απαγγέλει: Αναστασία Π. , Άιλα, Αγγελική

Γεια σου κύριε Μενεξέ, ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη

Απαγγέλει: Αναστασία Κ., Δέσποινα

(Μελοποιημένο το παραπάνω ποίημα ακούγεται από το ηχείο)

Ο παπαγάλος, ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Απαγγέλει: Γιόνα, Κατερίνα, Στέλιος

Τα τζιτζίκια, ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη

Απαγγέλει: Αλέξανδρος, Γιάννης, Νικολέτα

Λίγο ακόμα θα ειδούμε, ποίημα του Γιώργου Σεφέρη

Απαγγέλει: Γιώργος

Ντούκου ντούκου μηχανάκι, ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη

Απαγγέλει: Εύα, Πολυτίμη

Γεια σου χαρά σου Βενετιά, ποίημα του Νίκου Γκάτσου

Απαγγέλει: Χριστίνη, Χρύσα

(Μελοποιημένο το παραπάνω ποίημα ακούγεται από το ηχείο)

Σε αυτό το σημείο και κλείνοντας τις απαγγελίες θα αναφερθούμε στο «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρρή από όπου και το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου…

“Το γαϊτανάκι” της Ζωρζ Σαρρή, ένα έργο – ύμνος στην ειρήνη

Ένα μυθιστόρημα με το οποίο έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές.

Όλα τα θέματα που πραγματεύονται τα μυθιστορήματα της Ζωρζ Σαρρή είναι καθημερινά και πανανθρώπινα. Είναι από τους συγγραφείς που θεμελίωσαν στη χώρα μας τη σύγχρονη παιδική λογοτεχνία και  “Το γαϊτανάκι” της, είναι ένα εκπληκτικό κείμενο που μιλά για την ειρήνη και που ονειρεύεται ένα τεράστιο “Γαϊτανάκι” που θα κυκλώσει τη Γη με τη βοήθεια των παιδιών.

Ο Κυρ Νικόλας ο Γαρύφαλλος, στα βαθιά του γεράματα, ζει χωμένος στα αμέτρητα βιβλία του, ξαγρυπνώντας για να τα διαβάσει όλα. Μόνη του άλλη ασχολία, είναι να φροντίζει τον κήπο του, τα γαρύφαλλα του. Μια μέρα ακούει ένα παιδικό τραγούδι που του ξυπνά μια εκπληκτική ιδέα: αν όλα τα παιδιά της γης έδιναν τα χέρια θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν την Γη, σε ένα πελώριο Γαϊτανάκι, να τραγουδήσουν και να χορέψουν, παρασύροντας ακόμα και τους μεγάλους, τα πουλιά, τα λουλούδια και όλα τα όμορφα πράγματα του κόσμου. Γεμάτος πίστη στην Ιδέα, ξεκινάει ένα μεγάλο ταξίδι για να αλλάξει τον κόσμο…

Αν όλα τα παιδιά της γης, ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

Απαγγέλει: Αλία, Λίαμ, Διονύσης

Μετά την απαγγελία όλα τα παιδιά της Β΄τάξης σχηματίζουν κύκλο τραγουδώντας το τραγούδι, ενώ σηκώνουν και τους μαθητές όλων τα τάξεων καθώς και τους εκπαιδευτικούς να μπουν μες στο χορό!!!

Ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στη γιορτή της ποίησης!